باستناد بند 9 ماده 68 قانون خدمات کشوری در صورتی که بنا به درخواست دستگاه کارمندان موظف به انجام خدماتی خارج از وقت اداری گردند براساس آیین نامه ای که با پیشنهاد سازمان به تصویب هیات وزیران می رسد می توان مبالغی تحت عنوان اضافه کار به آنها پرداخت نمود.
مجموع مبالغ قابل پرداخت تحت عنوان اضافه کار نباید از حداکثر 50% حقوق ثابت و فوق العاده های وی تجاوز نماید.
در هر دستگاه اجرایی حداکثر تا 20% کارمندان آن دستگاه که به اقتضاء شغلی اضافه کار بیشتری دارند از محدودیت سقف 50% مستثنی هستند.

کارکنان رسمی و پیمانی:
باستناد بخشنامه شماره 200/14593/2 مورخ 1388/2/21 دستورالعمل اجرایی بند 9 ماده 68

176 / حق شغل+ حق شاغل + حق مدیریت = مبلغ هر ساعت اضافه کار

کارکنان انجام کار معین:
در صورت ارجاع کار اضافی به طرف قرارداد مجموعاً تا سقف 120 ساعت ماهیانه با تأییدیه مدیر مربوطه و در نظر گرفتن مدت حضور به ازای هر ساعت معادل یک ساعت دستمزد ماهیانه (بند الف) قابل پرداخت است.

کارکنان مشاغل کارگری:
در صورت ارجاع کار اضافی به طرف قرارداد مجموعاً تاسقف 120 ساعت با تایید مدیر مربوطه و در نظر گرفتن مدت حضور به ازای هر ساعت طبق قوانین و مقررات مربوطه پرداخت خواهد بود. (پرداخت طبق ماده 59 قانون کار؛ پرداخت 40% اضافه بر مزد هر ساعت کار عادی)

کارکنان رسمی و پیمانی:
فوق العاده ماموریت روزانه داخل کشور به کارمندان دستگاه های اجرایی مشمول این تصویبنامه که به عنوان مامور برای انجام وظیفه موقت به خارج از حوزه شهرستان محل خدمت خود اعزام می شوند و ناچار به توقف شبانه هستند، تا میزان حداقل حقوق و مزایا (در سال 1398، 15/630/000 ریال) مورد مشمولین این تصویبنامه به ماخذ یک بیستم و نسبت به مازاد به ماخذ یک پنجاهم در سقف اعتبار مصوب دستگاه قابل پرداخت است. سایر موارد مطابق با آیین نامه فوق العاده روزانه موضوع بند (ث) ماده (39) قانون استخدام کشوری و اصلاحات بعدی آن خواهد بود.
در صورت عدم توقف شبانه تنها 50% از میزان مندرج در بند یاد شده قابل پرداخت است. و در صورت تأمین مکان و غذا توسط دولت 30% از حق مأموریت کسر خواهد شد.

کارکنان انجام کار معین:
در صورتی که طرف قرارداد جهت انجام وظایف محوله به مأموریت اعزام گردد به ازای هر روز مأموریت با بیتوته 3% و بدون بیتوته 1/5% حداقل دستمزد با رعایت مقررات مربوط قابل پرداخت است.

 

کارکنان مشاغل کارگری:
به کارگرانی که به موجب قرارداد یا موافقت بعدی به ماموریت های خارج از محل خدمت اعزام می شوند فوق العاده ماموریت تعلق می گیرد. این فوق العاده نباید کمتر از مزد ثابت یا مزد مبنای روزانه کارگران باشد. همچنین کارفرما مکلف است وسیله یا هزینه رفت و برگشت آنها را تأمین نماید.
ماموریت به مورد اطلاق می شود که کارگر برای انجام کار حداقل 50 کیلومتر از محل کارگاه اصلی دور شود و یا ناگزیر باشد حداقل یک شب در محل مأموریت توقف نماید.


خدمت نیمه وقت خدمتی است که ساعات کار آن طبق مقررات این قانون نصف ساعات کار مقرر هفتگی وزارتخانه و موسسات مربوط باشد. نحوه و ترتیب انجام خدمت نیمه وقت براساس ساعات کار وزارتخانه و موسسه ذیربط و طبق نظر بالاترین مقام دستگاه تعیین خواهد گردید و در هیچ مورد کمتر از نصف ساعات کار مقرر هفتگی وزارتخانه مربوطه نخواهد بود.

کارمندانی که از خدمت نیمه وقت اضافه می کنند نصف حقوق گروه و پایه و یا حقوق ثابت و فوق العاده شغل و یا مزایای شغل و یا عناوین مشابه دیگر و فوق العاده ها و مزایایی که به طور مستمر پرداخت می شود به آنان تعلق خواهد گرفت.
میزان حقوق و مزایایی که براساس مقررات این قانون به کارمندان نیمه وقت تعلق خواهد گرفت مشمول مقررات مربوط به حداقل پرداختی به کارکنان شاغل دولت نخواهد بود.

 

حداقل استفاده از خدمت نیمه وقت یک سال می باشد.

 

  سنوات خدمت نیمه وقت بانوان از لحاظ سابقه خدمت لازم برای بازنشستگی و استفاده از حقوق وظیفه یا مستمری به طور کامل محاسبه خواهد شد. لیکن در احتساب حقوق بازنشستگی و وظیفه یا مستمری و نیز دریافت پایه این گونه کارمندان (علاوه بر مدت خدمت تمام وقت) نصف مدت خدمت نیمه وقت منظور و محسوب خواهد گردید. کسور بازنشستگی یا حق بیمه مربوط به سهم کارمندان مزبور به نسبت حقوق و مزایایی که براساس این قانون به آنان تعلق می گیرد کسر و به صندوق مربوط واریز خواهد شد.

 

پرداخت فوق العاده اضافه کار ساعتی و فوق العاده روزانه به این قبیل کارکنان ممنوع می باشد.

امتیاز مقرر شده در قانون خدمات کشوری برای پس انداز کارکنان دولت 150 می باشد که سالانه در ضریب سال مربوطه ضرب و لحاظ می گردد (به عنوان مثال ضریب سال 1398، 2120 است که در امتیاز 150 ضرب و مبلغ 318/000 ریال برای پس انداز سهم کارمند و دولت در سال 1398 لحاظ می شود) .

 

باستناد آیین نامه اجرایی تبصره (2) ماده (21) و ماده (121) قانون مدیریت خدمات کشوری:


ماموریت کارمندان رسمی و پیمانی مشمول قانون به دستگاههای دیگر مشمول قانون با حفظ پست سازمانی در دستگاه متبوع حداکثر بمدت شش ماه با پرداخت حقوق و فوق العاده ها از اعتبار دستگاه متبوع مجاز می باشد.
تبصره: پرداخت فوق العاده ها و هزینه هایی که حسب مورد در دستگاه محل ماموریت به کارمند تعلق می گیرد نظیر اضافه کار و هزینه های رفاهی به عهده دستگاه محل ماموریت است. این پرداختها با صدور فیش صورت می گیرد و دستگاه محل ماموریت مکلف است نسخه ای از فیش صادره را به دستگاه متبوع کارمند ارسال نماید.

ماموریت کارمند رسمی یا پیمانی از یک دستگاه مشمول قانون به دستگاه دیگر مشمول قانون به مدت بیش از شش ماه نیز مجاز است. در این صورت اعزام کارمند به ماموریت و حفظ و یا عدم حفظ پست سازمانی کارمند در مدت ماموریت و مرجع پرداخت حقوق و فوق العاده های وی حسب توافق دستگاههای ذیربط خواهد بود. این قبیل ماموریتها در مقاطع زمانی حداکثر یکساله با توافق دستگاههای متبوع و محل ماموریت قابل تمدید است.